علمدار کربلا

«اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا یَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ * لَا إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ ۖ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ ۚ فَمَن یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَیٰ لَا انفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ * اللَّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّورِ ۖ وَالَّذِینَ کَفَرُوا أَوْلِیَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ ۗ أُولَٰئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ»

«خداست كه معبودى جز او نيست؛ زنده و برپادارنده است؛ نه خوابى سبك او را فرو مى‌گيرد و نه خوابى گران؛ آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است، از آنِ اوست. كيست آن كس كه جز به اذن او در پيشگاهش شفاعت كند؟ آنچه در پيش روى آنان و آنچه در پشت سرشان است مى‌داند. و به چيزى از علم او، جز به آنچه بخواهد، احاطه نمى‌يابند. كرسى او آسمانها و زمين را در بر گرفته، و نگهدارى آنها بر او دشوار نيست، و اوست والاى بزرگ. * در دين هيچ اجبارى نيست. و راه از بيراهه بخوبى آشكار شده است. پس هر كس به طاغوت كفر ورزد، و به خدا ايمان آورد، به يقين، به دستاويزى استوار، كه آن را گسستن نيست، چنگ زده است. و خداوند شنواى داناست. * خداوند سرور كسانى است كه ايمان آورده‌اند. آنان را از تاريكيها به سوى روشنايى به در مى‌برد. و [لى‌] كسانى كه كفر ورزيده‌اند، سرورانشان [همان عصيانگران=] طاغوتند، كه آنان را از روشنايى به سوى تاريكيها به در مى‌برند. آنان اهل آتشند كه خود، در آن جاودانند.»

 التماس دعا

http://mojtaba58.blogfa.com

بلاخره با کلی مشکلات موجود تونستم این عکس رو پیدا کنم

این عکس منتصب به امام حسین که در موزه لوور فرانسه می باشد

که راهب شامی زمانی که راس مبارک به شام رسیده آن را به تصویر کشیده است

یا امام حسین فدای لبای تشنت بشم آقا جان

و این هم سنگی که راهب شامی راس مبارک رو روی آن قرار داده بود و مناجات می کرد

ان شاء الله که مورد قبول قرار بگیره

یاران امام حسین علیه السلام در کربلا چند نفر بودند؟

 
منابع مختلف تعداد یاران امام حسین علیه السلام را در روز عاشورا متفاوت ذکر کرده اند

 برخی مانند طبری تعداد آنها را نزذیک صد نفر دانسته اند که در میان آنها پنج نفر از

 فرزندان امام علی علیه السلام شانزده نفر از بنی هاشم و تعدادی دیگر از قبایل مختلف

 دیده می شود.

ابن نما از بزرگان شیعه در قرن ششم و هفتم اصحاب امام را 100 پیاده و45 سواره می

 داند. همین تعداد از سوی سبط ابن جوزی نیز مورد تأیید قرار گرفته است . روایتی از

 امام باقر علیه السلام نیز - که در جوامع روایی شیعه نقل شده - این قول را تأیید

 می کند.

عجیب تر از همه قول مسعودی است که تا هنگام نزول امام در کربلا تعداد یاران آن حضرت

 را پانصد سواره وصد پیاده ذکر می کند ، که هیچ مویدی برای این نظر وجود ندارد.

ص4؛ این تعداد ذکر شده است .

در باره تعدادشهدای کربلا اختلاف وجود دارد . بدینسان در این جا به اسامی آن تعداد

 اشاره می شود که در برخی متون و منابع آمده است . اسامی شهدا در دومحور ارائه

 می شود:

مدحوشم کرده عطر و بوی حرمت

لطفی کن بر حالم ای ابر رحمت

بر من بباران بارانی از احساساتت حسین

بخشش را آقا بگذار در اقداماتت حسین

ای عشق عالمین یا ثار الله حسین

ای عشق عالمین یا ثار الله حسین

دستم را گیر آقا از احسانت

جانی دارم ناقابل قربانت

از من نگیری روئیای صحن و سرایت را حسین

از من نگیری دیدار کرب و بلایت را حسین

ای عشق عالمین یا ثار الله حسین

ای عشق عالمین یا ثار الله حسین

راس تو اربابم کرده بر سر نی منزل

از ضربه زینب خونین شد چوبه محمل

کمتر ز نورت خیره سران را ناظر خود کن حسین

قرآن بخوان و دفع بلا کن از خواهر خود حسین

ای عشق عالمین یا ثار الله حسین

ای عشق عالمین یا ثار الله حسین

عباس بن علی بن ابی طالب علیه السلام در سال 26 هجری متولد شد. مادرش ام البنین بود.

امام علی علیه السلام به برادرش، عقیل، که به انساب و اجداد اعراب آگاه بود، فرمود: برای من زنی را انتخاب کن که فرزندانی شجاع بیاورد.

عقیل فاطمه، دختر حزام، را معرفی کرد و گفت: در میان اعراب، شجاع تر از پدران او کسی را نمی شناسم. علی علیه السلام با او ازدواج کرد و اولین فرزندی که از ام البنین به دنیا آمد عباس علیه السلام بود که او را به سبب زیبایی چهره اش، قمر بنی هاشم لقب داده بودند. کنیه او ابوالفضل بود و ام البنین پس از او سه فرزند به نام های عبدالله بن علی و عثمان بن علی و جعفر بن علی به دنیا آورد.

عباس بن علی چهارده سال با پدرش امیرالمؤمنین و بقیه عمر خویش را در کنار دو برادرش زندگی کرد و هنگام شهادت سی و چهار سال از عمر شریفش گذشته بود. او در شجاعت بی نظیر بود و چنان بلندبالا بود که هنگامی که بر اسب سوار می شد، پای مبارکش به زمین می رسید.

برگرفته از ماهنامه رشد

 القاب تابناك حضرت ابوالفضل العباس (ع)

1. قمر بنى‏هاشم

بهره‏ مندى بسيار عباس از جمال و جلال و سيماى سپيد و زيبا و سيرت سبز و نورانى، زمينه ‏ساز اين لقب است.

2. باب الحوائج

كريمى از دودمان كريمان كه چون حاجتمندى سوى او روى كند، خواسته‏ هايش را برآورده مى‏سازد.

3. طيار

بيانگر مقام و عظمت‏ حضرت عباس(ع) در فضاى عالم قدس و بهشت جاودان است.

4. الشهيد

شهادت، كه نشان نمايان ابوالفضل(ع) است و در چهره حيات او درخشندگى بسيار دارد، زمينه ‏ساز اين لقب است.

5.سقا

دلاورى عباس در صحنه هاى حيرت‏ آور آب‏رسانى به تشنگان، سبب اين لقب شد.

6. عبد صالح

لقبى كه حضرت صادق(ع) در زيارت عموى گرانقدرش بدان اشاره دارد:

السلام عليك ايها العبد الصالح.� سلام بر تو، اى بنده صالح خدا.

7. سپه سالار

صاحب لواء يا سپه سالار لقب بزرگترين شخصيت نظامى است و عباس در روز عاشورا اين لقب را از آن خود ساخت.

8. پرچمدار و علمدار

يادآور دلاوى و حفظ لشكر در برابر دشمن است. علمدارى عباس(ع) اين لقب را برايش به ارمغان آورد.

9. ابوقربه (صاحب مشك)، عميد (ياور دين خدا)، سفير (نماينده حجت ‏خدا)، صابر (شكيبا)، محتسب (به حساب خدا گذارنده تلاشها)، مواسى (جانباز و مدافع حق)، مستعجل (تلاشگرى مهربان در برآوردن حاجات ديگران) و ... از ديگر لقبهاى ابوالفضل است.